Taurus Heren 3 – VCV Heren 2

Een gewone novemberavond, het is donker en koud. Op de stenen op de grond liggen veel bladeren die uit de bomen zijn gevallen, het is natuurlijk ook herfst. De bladeren liggen kriskras op het pad wat ik bewandel met hier en daar in de inhammen een plasjes water gemixt met grond. Terwijl ik er naar kijk stap ik met mijn net nieuwe schoenen heel stom in de modder, gadver denk ik bij mijzelf, "waarom moet ik er nou weer in staan? En dat ook na weer zo'n zinloze dag". Terwijl ik over straat loop in Utrecht merk ik dat het rustig is, langzaam neem ik mijn dag nog door. Eigenlijk ging als prima, althans dat dacht ik, totdat de baas mij bij zijn kantoor riep. Ik zou te traag werken dus ben ik mijn baan kwijt.
"Eigenlijk raar dat het zo rustig is, het regent niet eens!" In de verte hoor ik een raar gebrom, een gebrom dat me aan verschillende dingen doet denken zoals een bromvlieg, een leeuw en Maarten van Rossum. Het gebrom wordt luider en luider, ik blijf stilstaan. Om de hoek van de volgende straat zie ik ineens twee grote soort antennes verschijnen. Snel doe ik een paar stappen richting wat bosjes. De antennes blijken van een super groot wezen te zijn! Ik kan eerst alleen maar naar de ogen kijken, grote gele angstaanjagende kattenogen! Dan neem ik de rest in mij op, het heeft een kop en vleugels van een bromvlieg, kattenogen en het lichaam van een tijger. Dan doet het monster zijn mond open. Scherpe tanden zo groot als basketballen laten zich zien! Het wezen komt steeds dichterbij, ik doe heel rustig stapjes naar achteren in de hoop dat het mij niet ziet. Krak! Onder mij voel ik een takje breken. Direct zie ik de twee grote kattenogen mijn kant op kijken.
Zo snel als ik kan ren ik weeg, maar het grote beest is sneller. Ik voel mij opgetild worden door een grote harige poot. Langzaam wordt ik richting de haaientanden getild. "HELP!!!, HELP!!!, HELP!!!!" schreeuw ik uit zo hard als ik kan. De tanden komen steeds dichterbij.

Maar dan, twee grote roze lichtstralen vliegen de straat in en blijven stilstaan voor het monster. Het zijn de powerpuffpauls!!! "Laat hem los vies monster!" schreeuwt Paul Rab. Yes ik ben gered! Denk ik bij mijzelf. De powerpuffpauls staan bekend om hun superkrachten waarmee zij altijd goede daden verrichten en iedereen redden van kwade monsters. Paul Rab staat bekend om zijn verdedigende kwaliteiten, iedereen die hem slaat wordt door zijn beschermlaag keihard teruggeworpen. Hij kan met zijn ogen ook tegenstanders tijdelijk laten verstenen waardoor hij tijd kan winnen. Zijn laatste superkracht is wegrennen als het even moeilijk wordt. Hij kan heel hard rennen. Paul Hoogen staat dan juist weer bekend om zijn aanvallende kwaliteiten. Met zijn handen kan hij vuurstralen schieten op zijn tegenstanders die daardoor zo vlam kunnen vatten. Ook staat Hoogen bekend om zijn onoverwinnelijke slagtechniek. Met al de kleinste korte slagen zorgt hij voor veel pijn bij de monsters.

"Laat los!" schreeuwt Paul Hoogen en vuurt met zijn handen een straal vuur af op het misselijke monster. Uit schrik laat de tijgerklauw mij los en val ik op de grond. Snel ren ik weg en verschuil mij achter een een geparkeerde auto. Ik kijk naar hoe het monster uithaalt naar Hoogen, en hoe mijn superheld tegen een huis wordt gegooid. Snel staat hij op om nog een vuurstraal richting het monster te sturen, even staat hij in vlam maar als snel is het weg. Weer gooit hij Hoogen tegen een huis aan, bewusteloos blijft hij liggen. Het monster loopt zijn kant op met een hongerige blik in zijn ogen. Paul Rab komt echter een beeld en gaat voor zijn tegenstander staan. Het monster haalt echter keihard uit! Wat ik zie is ongelofelijk. De beschermlaag van Rab zorgt er voor dat het monster gewoon 100 meter weg knalt!
Even blijft het liggen maar staat ook zo weer op. Rab zet het op een rennen, zo snel mogelijk weg is het advies, met het monster achter zicht aan. Dan bedenkt Paul Rab zich wat hij met zijn ogen kan doen. Hij draait zich om en versteend het lelijke beest. De ondertussen bijgekomen Paul Hoogen is er alweer en stuurt zo veel vuur als hij kan af op het monster. Spoedig staan het hele Beest in vuur en vlam. Tegen de tijd dat het verstenen voorbij is, is het al gebeurd. Met een laatste angstaanjagende brul overlijdt het wezen.

Ik ren naar de superhelden toe om hen te bedanken van de dood. "Jullie zijn mijn helden, ik zal jullie voor altijd dankbaar zijn!". "Graag gedaan kiddo" zeggen beide powerpuffpauls in koor. Samen kijken we naar hoe het lelijke monster helemaal weg fikt.

Taurus Heren 3 – VCV Heren 2 3-1 (25-19) (25-11) (18-25) (25-20)